آکاایران: دکوراسیون اتاق نویسنده های بزرگ را دیده اید؟!

چهره ها: اگر سودای نویسنده شدن دارید و در یک آپارتمان نه چندان بزرگ اتاق تان با خواهر یا برادرتان مشترک است، با دیدن این عکس ها نه افسرده می شوید و نه تصمیم تان عوض می شود. اگر از اتاق همینگوی و داستایوفسکی بگذریم، بیشتر نویسندگان یک اتاق جمع و جور، جایی شبیه زیرشیروانی داشته اند و در همانجا شاهکارهای ادبیات را خلق کرده اند. ما هم می خواهیم به شما این اتاق ها را نشان دهیم، پس تا انتهای این مطلب جذاب با آکا ایران همراه باشید تا سفری کنیم به اتاق های نویسنده ها بزرگ.

آکاایران: دکوراسیون اتاق نویسنده های بزرگ را دیده اید؟!

محمود دولت آبادی/ پیشکش به عاشقان  

او را تولستوی ایران می نامند. محمود دولت آبادی را می گویم، خالق شاهکارهایی به نام کلیدر و جای خالی سلوچ. ساده می نویسد اما تاثیر گذار، توصیف می کند؛ آن چنان که با گوشت و خونت آمیخته می شود. قلمش معجزه می کند و تو را تا اعماق حسی و حالی که می خواهد می برد. اما آیا تا به حال فکر کرده اید کسی که به زیبایی فضاهای شهری و روستایی را در کلیدر به تصویر کشیده اتاق کار و نویسندگی اش چه شکلی است؟ عکس بالا آن را به شما نشان می دهد. اتاقی ساده، میزی تکیه داده شده به گوشه دیوار و پر از کتاب و کاغذ و قلم و دیوارهایی که با تابلوهایی دلپذیر  آراسته شده اند. معجزه در فضای که او در آن می نویسد نیست، معجزه در ذهن او رخ می دهد. دولتت آباد بزرگ مرد... 

 رولد دال

ویرجینیا وولف/ زیرشیروانی به نام لژ نویسندگی

ویرجینیا و لئونارد خانه شان را در سال ۱۹۱۹ در ساسکس انگلستان خریدند. دو سال بعد از اسباب کشی به این خانه، ویرجینیا اتاق زیرشیروانی را سر و سامان داد و میز تحریر تقریبا بزرگی وسط آن گذاشت. اتاقی چوبی با پنجره بزرگ که رو به رشته کوه های کاربن باز می شد. هرچند لئونارد تلاش می کرد با رفت و آمدش به اتاق زیرشیروانی سر دربیاورد که زن افسرده حالش چطور روزش را شب می کند. او اسم این اتاق کار را لژ نویسندگی گذاشته بود.

 دکوراسیون داخلی اتاق کار

او روی همین صندلی چوبی می نشست و «خانم دلوی» و «موج ها» را نوشت. در اتاق او برخلاف اتاق نویسنده های مدرن نه از کتابخانه های سر به فلک کشیده ای خبری است و نه از انبوه قلم و کاغذ. دست آخر هم او در همین اتاق نامه ای برای لئونارد نوشت که «بیشتر از این نمی توانم بجنگم» بعد جیب هایش را پر از سنگ کرد و خودش را به رودخانه اووز انداخت.

 دکوراسیون داخلی

جی جی بالارد/ تابلویی برای تمام فصول

خود جی. جی بالارد بیشتر از هر کس دیگری از بودن چنین تابلویی هنری در اتاقش احساس رضایت داشت. او در بیشتر مصاحبه هایش درباره این تابلو حرف زده است. این تابلو «تخطی» نام دارد و اثر نقاش بلژیکی پل دلواکس است. هر چند نسخه اصلی تابلو سال ۱۹۴۰ از بین رفت اما جی. جی. بالارد این قدر به این تابلو دل بسته که از یک نقاش می خواهد کپی ای به اندازه اصلی برای جناب نویسنده بکشد. بالارد این طور می گوید: «بعضی وقت ها فکر می کنم داخل این نقاشی زندگی می کنم» او روی دیوار اتاقش عکس هایی از نوه ها و خانواده اش را کنار کارت پستالی از سالوادور دالی گذاشته است.

 دکوراسیون

بالارد سال ۲۰۰۹ درگذشت و در همه این سال ها با همین ماشین تحریری که روی میز کارش می بینید، کتاب هایش را می نوشت. خودش گفته: «۴۷ سال است که پشت این ماشین تحریر روی همین صندلی که مادربزرگ از چین برایم آورده می نویسم. من با این ماشین تحریر تایپ می کنم و هیچ وقت رایانه نخواهم خرید چون فکر نمی کنم بشود هیچ شاهکار ادبی با آن نوشت»

 داستایوفسکی

رولد دال/داستان روی دیوار

اینجا اتاق رولد دال است. مرد روی صندلی راحتی کرم رنگ می نشست و میز با رنگ سبز  را روی دسته های صندلی می گذاشت و با مداد روی کاغذ زردرنگ، داستان هایش را خلق می کرد. وقتی دال مشغول نوشتن در این اتاق بود کسی جرات نداشت مزاحمش شود. میز تقریبا بزرگ کنار صندلی و دیوار پشت میز حکم دفترچه خاطرات را برای دال داشتند.

 جی جی بالارد

 جای خالی سلوچ

آلن دو باتن/ نظم به سبک آقای نویسنده

اگر جزو کتابخوان ها یا حداقل کتاب دوست ها باشید، حتما کتاب «پروست چگونه می تواند زندگی شما را متحول کند» را دیده اید. آلن دوباتن، نویسنده ای سوئیسی است که دکترای فلسفه هاروارد را رها کرد تا از این دست کتاب های فلسفی عامه پسند بنویسد. این اتاق همین نویسنده – فیلسوف است؛ اتاقی که هرچند مرتب به نظر می رسد اما از دید خود آقای نویسنده چندان منظم نیست. خودش گفته فکر می کرده هرچه سنش بالاتر برود بالاخره اتاق منظمی برای خودش پیدا می کند اما حالا در ۴۶ سالگی امید چندانی برای رسیدن به این نظم ندارد.

 ارنست همینگوی

دوباتن می گوید: «یک بار برای منظم بودن تلاش کردم و سفارش ساخت یک میز بزرگ از مرغوب ترین چوب درخت بلوط دادم اما درست دوازدهم سپتامبر ۲۰۰۴ همه چیز تغییر کرد. آن میز بزرگ خوش آب و رنگ تبدیل شد به وسیله ای برای عوض کردن پوشک بچه و جایی برای نگهداری پودر و دستمال شد.»

 اتاق کار

جان بنویل/ اتاقی از نور و کلمه

جان بنویل، نویسنده ای ایرلندی است که در سال ۲۰۰۵ جایزه بوکر را برای کتاب «دریا» از آن خود کرد. بنویل در سخنرانی همین مراسم درباره اتاق جمع و جورش گفت: «همینگوی چه می خواست؛ یک جای تمیز و پرنور؟ ما همه نمی توانیم یک مزرعه در کوبا داشته باشیم یا اتاقی در هتل ژرژ پنجم پاریس اجاره کنیم بنابراین بهتر است به جای آن تلاش کنیم جملات تمیز و پرنور را روی میزهای تاشوی مان که چسبیده به گهواره بچه و میز ناهارخوری است، خلق کنیم.»

 اتاق نویسندگی نویسنده های بزرگ

هنریک ایبسن/ نویسنده ای به رنگ سبز و آبی

اتاق هنریک ایبسن بیشتر شبیه سن تئاتری است که یکی از نمایشنامه هایش روی آن در حال اجراست. ایبسن خانواده ثروتمند اما به شدت سنتی داشت. این قدر سنتی که چندان تمایلی به درس خواندن پسرشان نداشتند و از اینکه می دیدند او کتابی در دست دارد شرمنده می شدند. اما ورشکستی پدرش ورق را به سمت آرزوهای ایبسن چرخاند. «عروسک خانه» و «اشباح» دو نمایشنامه معروف ایبسن هستند که بارها در ایران هم اجرا شده اند. ایبسن سال ها در این اتاق کار می کرد؛ اتاقی به سبک و سیاق خانه های اشرافی اروپایی با دو میز بزرگ رو به پنجره.

اتاق نویسندگی

ارنست همینگوی/ صدا، نور، حرکت

 این همان اتاق پرنوری است که جان بنویل درباره اش حسودی کرده است. همینگوی برخلاف خیلی از نویسندگان به هیچ وجه آدم گوشه گیر و جمع گریزی نبود. شاید اصلا برای همین روحیه اش بود که میز تحریرش را جایی در وسط اتاق گذاشته است. میز گردی که در نگاه اول بیشتر شبیه میز ناهارخوری است تا میز نویسنده ای مانند همینگوی.

او مثل بیشتر نویسنده های روزگار خودش با ماشین تحریر می نوشت اما برخلاف بیشتر نویسنده های همه دوران تاریخ ادبیات تا می توانست سفر رفت و شکار کرد. سر گوزنی که بالای کتابخانه اش می بینید، ماهی ای که به دیوار آویزان شده و کوله پشتی خاکی رنگش زیر پنجره همه نشانه های یک جا بند نبودن آقای نویسنده است.

داستایوفسکی/ نویسنده و شب های روشن اتاقش

داستایوفسکی بعد از اینکه تمام ارثیه پدری اش را به خاطر ولخرجی هایش از دست داد، برای گذراندن امورات روزمره اش مجبور به ترجمه آثار ادبی شد تا اینکه «مردم فقیر» را نوشت و به محافل نویسندگی و روشن فکری روسیه راه یافت کرد. حالا او یک ساختارشکن معروف در میان محافل نویسندگی سن پترزبورگ به حساب می آمد. البته شهرت برای او بیشتر آوارگی داشت تا اینکه چنین اتاقی را در همان ابتدا نصیبش کند. داستایوفسکی سال هایی را در زندان و بعد در لباس سرباز عادی در تبعیدگاه سیبری گذراند. اتاق داستایوفسکی به نسبت بقیه نویسندگان، بزرگ و البته خلوت است چون جناب نویسنده چندان عادت به نشستن پشت میز نداشت. او همین طور که در اتاقش قدم می زد، داستان هایش را برای میرزابنویسی می گفت و دست آخر خودش تصحیحش می کرد.

 معرفی کتاب و کالاهای فرهنگی

ژان پل سارتر، سیمون دوبوار/ یک زوج و دو میز

ژان پل سارتر و سیمون دوبوار، زوج فیلسوف، نویسنده و روشنفکر فرانسوی بودند؛ زوجی فیلسوف که در دهه ۸۰ در اروپا حرف ها و سخنرانی های شان دست به دست می چرخید. از آنها عکس دونفره زیادی در اتاق کار و کافه های پاریس وجود دارد. در بیشتر آن عکس های سارتر همین طور سیگاری گوشه لبش دارد و با فاصله ای نه چندان دورتر از سیمون دوبوار نشسته است هرچند در این عکس سارتر پشت میز کارش نشسته است، اما آنها معمولا دو میز در امتداد هم داشتند و اگر کسی وارد اتاق شان نمی شد، ساعت ها پشت میزهای شان می نشستند و کار می کرد.

به ما بگویید آیا این مطلب برای تان جذاب بوده است؟ نظرات و سوالات خودتان را با مشاوره دکوراسیون آکا ایران در میان بگذارید. 

مطالبی که شاد دوست داشته اشید آ« ها را بخوانید: سفر به دنیای معماری ایرانی به یاری شعر و ادب فارسی
دنیای سحرآمیز عشق و شعر و معماری
چگونه خبرنگار معماری و یا معمار خبرنگار باشید؟!
۳ کتاب برای آشنایی با آثار معماران ایرانی و اصول طراحی داخلی
۵ کتابخانه معتبر در تهران برای اهل کتاب
۵ کتاب معماری و طراحی داخلی ترجمه محمد احمدی نژاد

گردآوری شده در تحریریه آکا ایران

تبلیغات
تجربه یک خواب رویایی!
هنری ماندگار از جنس چوب
<>
.

منبع : chidaneh.com